(0,7kB)    (0,7 kB)

Kwiatek (5.2 kB)




Osoby nie dysponujące łączem stałym mogą ściągnąć
niniejsze opracowania na dyskietkę i je sobie
zainstalować

Ściągnij na dyskietkę:
‘Wprowadzenie do podstawowych programów komputera’
(1.452.563 kB)
Aktualizacja ‘Download’: 27 sierpnia 2006

Utwórz nowy katalog (folder), w nim umieść ściągnięty skompresowany plik, po czym kliknij go 2x. Całość rozpakuje się samoistnie. Po czym kliknij plik dowodzący: index.html, a STRONA otworzy się samoistnie.
Rozmiar: 58 bajtów Miłej lektury i NIE-zamęczania się!


Kwiatek (5.2 kB)

Linia (3,7 kB)

Dziewczynka zanosi się od płaczu (9,1 kB) Przerywnik (0,6 kB) Chłopczyk cały spłakany (11,5 kB)



Rozdz. 1
Uwagi ogólne o komputerze
i jego obsłudze




A. Gaszenie komputera


1. Zamykanie komputera i RESET


a) NIGDY nie zamykaj komputera NAGLE. Grozi to zniszczeniem dysku twardego i utratą danych, albo i spaleniem komputera.
– W przypadku zbliżającej się BURZY-błyskawic, wyłącz na czas komputer. Nie tylko przez zwyczajne ZAMKNIĘCIE, lecz wyłącz ponadto KABEL z gniazdka w ścianie, a także ŁĄCZE telefoniczne. Uderzenie pioruna w pobliżu może zniszczyć twój komputer, a przynajmniej modem, i spalić łącze – stałe oraz łącze telefoniczne przy modemie.
– Podobnie też, ilekroć opuszczasz mieszkanie – szczególnie na parę dni lub dłużej, WYŁĄCZ kabel oraz łącze sieciowe ze ściany.

Ryc. 0-c. Niewłaściwe zamykanie komputera (5,6 kB)

Programy WINDOWSOWSKIE zamykają się najprościej skrótem klawiszowym: ALT (lewy) + F4.

b) Gdy zapisałeś otwarte okna przez Ctrl + S [save = zachowaj-zapisz] i pozamykałeś wszystkie pozostałe otwarte programy, tak iż ekran jest już ‘czysty-wolny’, kliknij na pasku WINDOWSa u dołu ekranu: START → WYŁĄCZ KOMPUTER.
– Uważaj, żeby przez omyłkę NIE kliknąć drugiej pojawiającej się opcji: ‘WYLOGUJ’ – zob. Ryc. 0-c [zob. opcja z lewej strony u dołu: WYLOGUJ]. Pomyłka tak może się skończyć bardzo czasochłonnymi kłopotami z narzucającym się żądaniem w związku z ‘HASŁEM Administratora’ itd. Ze spowodowanych tą pomyłką kłopotów możesz nie wyjść. Może się okazać, że trzeba będzie ponownie zainstalować WINDOWS'a, a przynajmniej podjąć specjalistyczne zabiegi na Płycie Głównej komputera.

Ryc. 0-a. Prawidłowe wyłączanie komputera. (5,7 kB)

c) Jeśli więc klikniesz poprawnie polecenie po otwarciu na Pasku Windowsa u dołu: START → WYŁĄCZ KOMPUTER, zobaczysz okno jak na Ryc. 0-a. Program ukaże do wyboru TRZY możliwości:

1. Stan wstrzymania [używaj tej opcji niezwykle rzadko, bo mogą się wyłonić poważne trudności z ponownym uruchomieniem komputera].
2. WYŁĄCZ – ikona w samym środku okna.
3. Uruchom ponownie, czyli ikona z prawej strony okna (funkcja URUCHOM PONOWNIE jest często wymagane dla rzeczywistego ‘zapisania’ twej pracy na dysku).

Ryc. 0-b. Zamykanie komputera: Wylogowanie? (8,4 kB)

d) Jeśli naprawdę zamierzasz zamknąć komputer, wybierz ‘WYŁĄCZ’ (opcja w środku okna). I czekaj, aż zgaśnie zarówno ekran (monitor), jak przede wszystkim sam komputer.
– Gdy kontrolka ‘prądu’ (zasilania) na komputerze zgaśnie, wyłącz z kolei LISTWĘ stanowiskową.
– Bez wspomnianej LISTWY nie wolno komputera uruchamiać. Ma ona wbudowane bezpieczniki, chroniące całe urządzenie komputera od przepięć sieciowych.

e) Jedynie w ostateczności użyj funkcji tzw. ‘RESET’ [= wymuszonego ponownego restartowania komputera].
– Do uruchomienia procedury ‘RESET’ służy odrębny ‘guzik’ na komputerze (niekiedy niezbyt widoczny: ochrona przed dziećmi!).

ZRESETOWAĆ komputer, czyli uruchomić go na nowo [tym razem w sposób wymuszony] można też jeszcze inaczej – przez jednoczesne naciśnięcie 3 klawiszy: Alt + Ctrl + Delete..

Gdy po zresetowaniu komputer uruchomia się z powrotem, WINDOWS będzie przed swym ponownym pełnym otwarciem się najprawdopodobniej skanował dysk w poszukiwaniu ‘błędu’ przy nieprawidłowym zamknięciu komputera. W tej sytuacji trzeba czekać cierpliwie na zakończenie tej procedury ...


2. Opcja: Wyloguj i HASŁO


Ryc. 0-c. Nieprawidłowe zamykanie komputera (5,6 kB)

Zdarza się, że ktoś – może i nie umyślnie, kliknie w zamiarze zamknięcia komputera nie całkiem w miejsce na to przeznaczone – jak to jest ukazane jeszcze raz na Ryc. 0-c. Kursor – zamiast kliknąć w miejscu ‘1’, ześliznie się w miejsce naznaczone na Ryc. 0-c pod ‘nr 2’.
– Tu jednak zaczyna się całkiem inna opcja: ‘WYLOGUJ’, zaznaczona na Ryc. 0-c pod ‘nr 3’ [jeśli ktoś ma komputer zaszyfrowany swym hasłem ...].
– Wyżej dopiero co wspomniano o możliwych powikłaniach w związku z ‘wylogowaniem’, tzn. z podaniem swego ‘HASŁA’, które komputer traktuje jako hasło dostępu do komputera przez jego ADMINISTRATORA – w przeciwieństwie do innych jeszcze możliwych użytkowników tego sprzętu.

W wyniku wprowadzenia hasła, dostęp do WINDOWS'a zostaje tym samym podzielony na co najmniej 2 części. Przy otwieraniu Windowsa mogą pojawiać się w związku z tym duże trudności: ekran będzie wciąż podzielony, trzeba wpisywać hasło, ewentualnie przełączać się na innego użytkownika.
– USUNIĘCIE zasadniczego podziału Windowsa na dwie lub więcej części może być praktycznie niemożliwe – bez ponownego instalowania systemu z wszystkimi tego konsekwencjami.


3. Katalogi użytkowników na C:\ Documents and Settings


Windows-XP wyodrębnia osobnych parę równolegle do siebie przebiegających KATALOGÓW dla poszczególnych użytkowników komputera. Do tych katalogów będą się odtąd dostawały m.in. wszystkie WADLIWIE zapisane dokumenty, obrazki itd.
– Wszystkie one będą przechowywane na partycji [lub dysku] C:\ – pod głównym, zbiorczym katalogiem Documents and Settings.
– Ten katalog (o którego istnieniu początkujący komputerowcy zwykle nawet nie wiedzą) jest jednak z kolei PODZIELONY na parę POD-katalogów, złożonych równolegle z takich samych NAZW, lecz przydzielonych odrębnie dla ADMINSTRATORA, bądź dla ‘ALL USERS’ [wszystkich użytkowników], dla ‘DEFAULT USERS’ [użytkowników domyślnych; wszystkich razem], względnie wreszcie dla osoby, której symbol-skrót w postaci np. jednej obranej litery figuruje w owych ‘Documents and Settings’.

Autorom wersji WINDOWS-XP przyświecał zapewne dobry CEL, gdy w ten sposób ‘poszatkowali’ dostęp do Windowsa dla coraz innej kategorii wymienionych użytkowników. W praktyce jednak pociąga to za sobą wiele kłopotów.
– Stąd też każda z wymienionych grup użytkowników będzie programowo dysponowała katalogiem: ‘MOJE DOKUMENTY’ i szeregiem innych własnych ustawień. Inni użytkownicy nie będą mieli dostępu do owych ‘Dokumentów’ innego spośród użytkowników.
– Tym samym jednak szukanie i znajdywanie jakiegoś pisma, zapisanego obrazka itd. będzie pociągało za sobą nierzadko sporo czasu i pracy ‘w nerwach’

Przy okazji ujawni się, czy instalacja WINDOWS-XP przebiegała i została ukończona w pełni POPRAWNIE. Przy w pełni poprawnym instalowaniu powinny pojawić się w katalogu ‘Documents and Settings’ – następujące POD-katalogi:

1. All users (wszyscy użytkownicy)
2. Default users (użytkownicy domyślni)
3. Katalog pod literą głównego użytkownika (nie jest to równoznaczne z osobą Administratora. Literę tę wprowadza się pod koniec instalacji Windowsa)
4. LocalService (usługi lokalne)
5. NetworkService (usługi sieciowe)

Można by zwrócić uwagę, że gdy zaistnieje potrzeba skopiowania jakiegoś pliku znajdującego się na PULPICIE, nie dostaniemy się do ‘PULPITU’ i jego zawartości inaczej, jak tylko przez ‘Documents and Settings’, i najprościej przez otworzenie tej właśnie litery-inicjału zasadniczego użytkownika. Dopiero po otwarciu TEGO katalogu pojawi się podkatalog ‘PULPIT’ – i wszystkie pozostałe inne podkatalogi, ukryte pod katalogiem głównym: MOJE DOKUMENTY.



B. KLAWIATURA KOMPUTERA


1. Klawiatury narodowe


a) Panel Sterowania: Opcje narodowe

Ryc. 1d. Panel Sterowania: Opcje Regionalne (6,2 kB)

Komputer staje się funkcjonalny poprzez klawiaturę. Układ klawiatury różni się w zależności od JĘZYKA danego narodu. Użytkownik może sobie zainstalować na komputerze oczywiście kilka różnych klawiatur – i z największą łatwością przechodzić natychmiast z jednego układu do drugiego. Pod tym względem wersja WINDOWS-XP niesie użyteczne rozwiązanie. Żeby ustawić klawiaturę narodową na programie Windows-XP, trzeba podjąć następujące kroki:

Ryc. 1b. Opcje Regionalne: Język-1 (5,8 kB)

1. Przejdź do PANELU STEROWANIA. Jego ikona powinna być jedną z 4 ikon, jakie przy instalacji Windowsa-XP należy umieścić na PULPICIE. Jeśli jej tu nie ma, wprowadź ją w tej chwili.
– Otwórz na Pasku Windows: START. Gdy to okno się otworzy, powinna tam znajdować się m.in. ikona ‘Panel Sterowania’. Przeciągnij ją kursorem na PULPIT. Gdyby się to nie udało (wskutek wadliwego instalowania Windowsa; np. przy Home-Edition), spróbuj ikonę wydobyć poprzez ikonę: MÓJ KOMPUTER, która zapewne znalazła się już na PULPICIE.

Ryc. 1f. Opcje Regionalne: Język-2 (4,3 kB)

2. Wśród wielu ikon Panelu Sterowania znajdź i otwórz ikonę ‘OPCJE REGIONALNE’ – zob. Ryc.1d: ikona wskazana czerwoną strzałką. Gdy ją otworzysz, ukaże się kilka zakładek. Fragment tego okna ukazany jest na Ryc.1e. Otwórz zakładkę środkową, na którą wskazuje czerwona strzałka. Gdy tę zakładkę otworzysz, kliknij z kolei – jak na Ryc.1f ukazano, miejsce wskazane kolejną czerwoną strzałką: ‘SZCZEGÓŁY’.

Ryc. 1g. Opcje Regionalne: Język-3 (10,6 kB)

3. Otwierające się obecnie okno wygląda mniej więcej jak na Ryc.1g. Teraz musisz uważać i dokonać właściwych ustawień językowych-klawiaturowych.
– Zdecyduj się, czy zamierzasz używać:
a) KLAWIATURY PROGRAMISTY, czyli Amerykańsko-Polskiej. Ta NIE ma ‘polskich znaków-ogonków’ – ‘pod palcami’, lecz wszystkie trzeba wywoływać z klawiatury poprzez ALT i odnośny klawisz. Poza tym: zasadnicza różnica w stosunku do POLSKO-Polskiej klawiatury nr 214 polega na tym, że litery ‘y’ oraz ‘z’ są na tych miejscach klawiatury AMERYKAŃSKIEJ (wszechwładnie sprzedawanej w Polsce), jaką masz przed sobą.
b) Czy też wolisz korzystać z klawiatury POLSKO-POLSKIEJ nr 214 (pod taką nazwą znajduje się ona na WINDOWS-XP). Autor niniejszego opracowania zdecydowanie opowiada się za TĄ właśnie klawiaturą.
(Odnosi się wrażenie, że znaczna większość użytkowników komputera nie podejrzewa, że taką klawiaturę można jednym chwytem skrótowym zainstalować z Windowsa-XP. Albo też użytkownicy NIE przechodzą na tę klawiaturę [mimo jej zasadniczych korzyści: polskie znaki znajdują się bezpośrednio ‘pod palcami’!] jedynie ze względu na to, że w Instytucjach i biurach gdzie pracują, instalacji Windowsa dokonali pracownicy Serwisów, którzy nie są zainteresowani faktem, czy klawiaturą łatwo – czy trudno się posługiwać ...).

4. Wybór klawiatury PROGRAMISTY. Bezpośrednio pod dolną ukazaną na Ryc.1g elipsą widzisz: Język ‘Polski programisty’. Zaznacz ten wybór kursorem. Ale: natychmiast przejdź wyżej – do drugiego okna, gdzie ukazane jest drugie ustawienie językowe. Ten pasek musisz otworzyć i RÓWNIEŻ zaznaczyć kursorem klawiaturę PROGRAMISTY.

Ryc. 1h. Opcje Regionalne: Język-4 (9,7 kB)

5. Skorzystaj obecnie z możliwości sekundowego przełączenia na wybraną klawiaturę, i kliknij w miejscu ukazanym ciemną strzałką na Ryc.1g: ‘USTAWIENIA KLAWISZY’. Ukaże się obraz podobny do Ryc.1h.
– Ukazana tu Ryc.1h zawiera jednak DWA różne okna: A i B. To górne, okno ‘A’, wskazuje tym razem zakreśloną zieloną elipsą klawiaturę PROGRAMISTY. Utwórz dla niej SKRÓT KLAWISZOWY.
– Kliknij mianowicie w miejscu tuż pod zieloną elipsą: ‘ZMIEŃ SEKWENCJĘ KLAWISZY’.

Otworzy się okienko ‘B’, jak na Ryc.1h u dołu. Żeby ustanowić skrót klawiszowy dla przełączenia klawiatury, kliknij zaraz z lewej strony u góry puste dotąd pole: ‘WŁĄCZ sekwencję Klawiszy’.
– Masz wybór między klawiszem Control a Alt. Radzimy zaznaczyć klawisz ALT (lewy). Ponadto MUSI być wówczas wniśnięty jednocześnie SHIFT, a do tego jeszcze jeden z klawiszy z cyframi z głównej klawiatury.
– W tym wypadku wybór jest zaznaczony na jednoczesne wciśnięcie: Alt + Shift + 1.
– Teraz pozostaje już tylko uruchomić u dołu: ‘ZASTOSUJ’ oraz zaraz potem jeszcze ‘OK’.


b) Przełączanie na inną klawiaturę

Ryc. 1i. Opcje Regionalne: Język-5 (4,6 kB)

Podobnie jak ustawiony został skrót klawiszowy dla wywołania KLAWIATURY PROGRAMISTY, postępuje się w przypadku instalowania jakiejkolwiek innej klawiatury.
– Punktem wyjścia musi być ponownie otworzenie ikony: Panel STEROWANIA → OPCJE REGIONALNE → JĘZYK → SZCZEGÓŁY.
– Teraz dopiero przechodzimy do opcji ukazanej na Ryc.1i: ‘DODAJ’ Tu trzeba otworzyć opcję wyboru ‘JĘZYKA˛’. Gdy klikniemy ‘OK’, ukaże się możliwość ustanowienia skrótu klawiszowego dla kolejnego języka.
– Trzeba zwrócić uwagę, żeby wybrany język był ZAZNACZONY nie tylko w panelu DOLNYM, lecz również GÓRNYM. Bo nie pomoże wybrać ‘języka’, jeśli równolegle do niego nie będzie wybrana KLAWIATURA odpowiadająca owemu językowi.
– Na końcu trzeba jedynie potwierdzić dokonane ustalenia przez ‘ZASTOSUJ’ oraz ‘OK’ (w takiej kolejności).


c) Klawiatura DOMYŚLNA (default)

Ustalenia dotyczące wyboru KLAWIATURY wymagają RESETU komputera.:Wtedy dopiero zostają one zapisane w systemie Windowsa.

Jeśli dla języka polskiego ustaliłeś skrót klawiszowy zarówno dla klawiatury PROGRAMISTY, jak i dla POLSKIEJ nr 214, trzeba ponadto zadecydować: KTÓRA z tych klawiatur ma być klawiaturą ‘DOMYŚLNĄ’, która zatem będzie OD ZARAZ dostępna przy każdorazowym otwieraniu komputera.

Jest nią TA klawiatura, która została zapisana na OSTATNIM etapie dokonywania wyboru klawiatur.
– Jeśli zatem decydujesz się na pisanie na co dzień na klawiaturze np. POLSKIEJ nr 214, trzeba WCZEŚNIEJ obrać skrót klawiszowy dla klawiatury PROGRAMISTY (np.: Alt + Shift + 1), tak żeby dopiero POTEM, jako OSTATNIE, nastąpiło ustalenie skrótu klawiszowego dla klawiatury Polsko-Polskiej nr 214 (np.: Alt + Shift + 0).


2. Pisanie na KLAWIATURZE


a) Klawiatura PROGRAMISTY (amerykańsko-polska)


Skoro mamy wybraną KLAWIATURĘ, wypada nauczyć się pisania na niej WSZYSTKIMI palcami, a nie tylko palcami wskazującymi. Poniżej ukazujemy DWIE klawiatury polskie: PROGRAMISTY – oraz Polską 214.

Na najpierw ukazanej klawiaturze PROGRAMISTY zaznaczone są zakresy palców dla poszczególnych palców prawej i lewej ręki. Ręce powinny być w postawie ZASADNICZEJ lekko uniesione powyżej klawiatury – nad następującymi klawiszami z lewej i prawej strony:

lewa ręka nad: A-S-D-F, prawa ręka nad: J-K-L-;


Tabela 1a. Klawiatura PROGRAMISTY (amerykańsko-polska): palcówka
Ryc. 1a. Klawiatura PROGRAMISTY-polska z palcówką (17 kB)

Wyćwicz pisanie wszystkimi palcami, chociażby to wymagało paru tygodni wprawiania się. Stanie się to zyskiem na całą dalszą pracę przy komputerze.
– Wydobywanie z klawiatury PROGRAMISTY akcentów, daszków itd. w językach obcych będzie ukazane na osobnych tabelach w rozdz. 4 (zob. niż.: Zebrane użyteczne TABELE do WORD'a).


b) Klawiatura Polska nr 214 (polsko-polska)


Tabela 1b. Klawiatura Polsko-Polska nr 214
Klawiatura Polsko-Polska nr 214 (4,6 kB)

Przyjrzyj się drugiej postaci klawiatury POLSKIEJ: tym razem POLSKO-POLSKIEJ nr 214 (w terminologii przyjętej przez Windows-XP). Wszystkie MAŁE litery masz tu ‘pod palcami’. Nieco utrudnione jest wydobywanie DUŻYCH polskich czcionek-ogonków. Będzie to ukazane na osobnej tabeli (zob. wyż.: Tabela znaków narodowych: Klawiatura PL 214). Duże litery z polskimi ‘ogonkami’ zdarzają się jednak znacznie rzadziej, aniżeli raz po raz zachodząca konieczność wydobywania z klawiatury polskich ‘ogonków’ przy małych literach.
– Bardzo znacząca różnica między tą polską klawiaturą, nr 214, a klawiaturą Programisty – dotyczy natomiast odwrotnego położenia litery ‘y’ i ‘z’. Trzeba się do tego po prostu przyzwyczaić. Ale i na klawiaturze NIEMIECKIEJ – położenie tych dwóch liter jest identyczne jak na klawiaturze Polskiej nr 214.
– Wydobycie na klawiaturze polskiej akcentów w językach obcych będzie ukazane na osobnej tabeli (zob. jak dopiero co wyżej, kilka linijek).


c) Klawiatura Niemiecka


Tabela 1c. Klawiatura niemiecka
Ryc. 1c. Klawiatura niemiecka (4,3 kB)

A wreszcie ukazujemy jeszcze klawiaturę NIEMIECKĄ. Wspólne między klawiaturą niemiecką a polską nr 214 jest położenie dwóch strategicznych liter: y-z: są one umiejscowione na tym samym miejscu klawiatury. Poza tym jednak język niemiecki ma siłą rzeczy swoje ‘umlauty’: ä A ö Ö ü Ü, ma też swoje charakterystyczne ß. Częściowo inne jest położenie akcentów w górnym szeregu klawiatury i w prawej części dolnego wiersza klawiszy.
– Zdarza się, że chociażby dla samych jedynie właśnie AKCENTÓW w obcych językach warto CHWILOWO włączyć m.in. właśnie klawiaturę niemiecką. Łączenie akcentów z odnośną literą wiąże się z tym, że komputer powinien w tej chwili NIE posunąć się o 1 miejsce, gdy uruchomiamy najpierw AKCENT czy KAPELUSZ itp., a w drugiej fazie naciskamy literę, która ma być zaakcentowana w prawo czy w lewo.

Trzeba jednak przyznać, że funkcje wydobywania AKCENTOW, chociażby z klawiatury PROGRAMISTY, czy z kolei POLSKIEJ 214, działa w Windowsie-XP niejednokrotnie ZAWODNIE: raz funkcjonuje, innym razem nie. Zależy to częściowo być może od WYŁĄCZENIA-usunięcia wszystkich innych ustawień na języki obce, tak iż AKTYWNE byłoby tylko JEDNO w ogóle ustawienie klawiturowe na ikonie ‘OPCJE REGIONALNE’ Panelu Sterowania.



C. Poruszanie się po klawiaturze i tekście


Klawiatura symboli funkcji (6.2 kB)

Na klawiaturę (keyboard) składają w zasadzie trzy bloki klawiszy: zasadniczy alfabetyczny, klawiatura pewnych funkcji szczególnych, i całkiem w prawo klawiatura numeryczna.

Zwróć w tej chwili uwagę na drugi blok klawiatury, zaraz na prawo od klawiatury alfabetycznej: Ryc.1. Krótkie objaśnienie funkcji występujących tu klawiszy oraz funkcji klawiaturowych.


Pierwszy wiersz u góry:

a) Print Screen: drukuj zawartość ekranu
b) ‘ScrollLock’ – pomijamy go.
c) Pause-Break. Gdy ten klawisz naciśniesz przy OTWIERAJĄCYM się stopniowo komputerze, zatrzyma on tę akcję. Możesz wtedy spokojnie przeczytać informacje odnośnie do dysków, pamięci itd. Po naciśnięciu któregokolwiek klawisza komputer będzie się otwierał dalej.

Insert = wklej, względnie: NADPISUJ
Home = dom, do domu, czyli: do początku
Page Up = Strona-Ekran do góry
Delete = zgładź-zniszcz-wymaż, usuń
End = koniec, w prawo do końca
Page Down = Strona-Ekran w dół.

Tabela 1
CtrlWindAlt lewy ____________________Spacja___________________ Alt germanicusWindPrint:druk.Ctrl

Klawisze: INSERT (nadpisuj) oraz DELETE (wymaż, kasuj) znajdują się również jeszcze u spodu klawiatury cyfrowej.


1. Skróty klawiszowe


Oto podstawowe SKRÓTY klawiszowe. Naucz się ich i korzystaj z nich. Jest to oczywiście kwestia czasu i wprawy. Dobrze jest wypisać sobie je (wydrukować) osobno, żeby były stale łatwo dostępne:


Tabela 1a. Skróty klawiszowe A
HOME Skok do początku. Naciśnięcie ‘HOME’ sprawia, że kursor przemieszcza się na POCZĄTEK wiersza.
Ctrl + Home Skok do początku dokumentu
END Koniec. Kursor przemieszcza się na KONIEC wiersza
Ctrl + END Skok do końca dokumentu




Tabela 1b. Skróty klawiszowe B
Samo PageUP W górę o 1 ekran
Samo PageDown W dół o 1 ekran
Łącznie Ctrl + PageUp Do początku danej strony
Łącznie Ctrl + PageDown Do końca danej strony

Skróty klawiszowe są zebrane razem i przygotowane do ewentualnego wydruku w rozdz. 4, zob. niż.: Rozdz.4. Zebrane użyteczne TABELE do WORD'a



2. Skoki tekstowe


Korzystaj z kolejnych SKRÓTÓW klawiszowych:

Tabela 1c. Skoki w tekście
Ctrl + ↑ Skok do poprzedzającego akapitu
Ctrl + ↓ Skok do następnego akapitu
Ctrl + ← Skok w lewo o 1 wyraz
Ctrl + → Skok w prawo o 1 wyraz





3. Akapit


Jest to jednostka tekstowa mieszcząca się między dwoma znakami 'końca akapitu': ¶. Znaku ‘końca akapitu’ drukarka NIE drukuje. Początkujący ‘komputerowcy’ wolą ten znak WYŁĄCZYĆ, żeby ‘nie denerwował’ przy przeglądaniu tekstu. Tymczasem należy go NIE wyłączać. Znak ‘akapitu’ zawiera w sobie zakodowane całe uprzednio dokonane FORMATOWANIE tekstu.
– Przykład: akapitem jest całość powyższego tekstu od pierwszego znaku „Jest to jednostka ...”, aż do znaku kończącego dany akapit, czyli aż po znaczek bezpośrednio następujący PO kropce, czyli włącznie aż do znaku: ¶ .
– Innym 'akapitem' jest sam krótki tytuł: „c. Akapit”.

Sprawa ‘formatowania akapitów’ będzie omawiana później, gdy przyjdzie kolej na MENU ‘FORMAT’ – w podtytule: ‘STYLE i FORMATOWANIA’ (zob. wyż.: STYLE i FORMATOWANIA – cały ten dłuższy fragment). Należy mianowicie utworzyć sobie parę wciąż potrzebnych ‘STYLÓW’ – właśnia coraz inaczej formatowanych AKAPITÓW (np. Tytuł1, Tytuł2, Podtytuł1a; styl tekstu z wcięciem w pierwszym wierszu; styl tekstu dolegającego do brzegu BEZ wcięcia; styl akapitu wpuszczonego w całości w głąb strony o kilka milimetrów; akapit z odbiciem o 1-2 mm PO akapicie; itd.).
– Do wypracowanych przez siebie 'STYLÓW' można będzie użyć skrótów klawiszowych, pozwalających przekształcić dany akapit NATYCHMIAST na obrany STYL.



D. WYBRANE ZNAKI


W tej chwili chodzi o pewne wybrane znaki, które wywołuje się przez Alt (lewy) + klawiaturę cyfrową (trzeba wówczas zawsze uruchomić Number-Lock; tak w programie WORD).

Tabela 2a. Znaki specjalne – a
« Alt + 174 [ 91
» Alt + 175 ] Alt + 93
Alt + 0145 { Alt + 123
Alt + 0146 } Alt + 125

Tabela 2b. Znaki specjalne – b
\ Alt + 92 Alt + 3
< Alt + 60 { Alt + 123
> Alt + 62 } Alt + 125
Alt + 26 Alt+ 0150
Alt + 27 Alt + 0151
Alt + 24 Alt + 25

Więcej skrótów klawiszowych zebranych jest i przygotowanych do ewentualnego wydruku w rozdz. 4, zob. niż.: Rozdz.4. Zebrane użyteczne TABELE do WORD'a



E. Ekran (Monitor)


4 ikony Pulpitu (2,4 kB)

Niech ekran będzie przejrzysty, nie ‘zaciapkany’ wielością ikon. Powinien zawierać to co nieodzowne. Niech na środku widnieje jakiś ładny, uczciwy obraz.

Natomiast z lewej strony od góry POWINNY znaleźć się te 4 ikonki wciąż potrzebne przy pracy, jak je tu z lewej strony widzimy. Oto ich krótkie objaśnienie.
– Gdyby znajdujące się na PULPICIE-ekranie ikony nie pozwalały się przesuwać, tzn. po ich przesunięciu – same wracały na poprzednie miejsce, połóż byle gdzie na ekranie mysz i kliknij PRAWYM klawiszem. Otworzy się menu. Przytrzymaj je lekko i umieść w miejscu: ‘ROZMIEŚĆ ikony WEDŁUG’. W tej chwili otworzy się nowe okno. Tu znajdź opcję: ‘WYRÓWNANIE do siatki’. To trzeba OD-kliknąć, tzn. zostawić NIE zaznaczone. A wówczas ikony pozwolą się dowolnie przesuwać.





1. Mój komputer


Gdy tę pierwszą ikonę otworzysz, dowiadujesz się ile w komputerze jest dysków, napędów itd. Klikając PRAWYM klawiszem i otwierając ‘Właściwości’, dowiesz się, ile miejsca jest zajętego, ile wolnego. Tu również możesz nadać jakąś rozsądną nazwę-imię każdej partycji (do 11 znaków).


2. KOSZ


Tu dostają się kasowane file'e (= pliki). Gdy omyłkowo coś skasujesz i się o tym spostrzeżesz, kliknij PRAWYM klawiszem na ikonkę KOSZ i otwórz: ‘EKSPLORUJ’. Po chwili powinna się pojawić zawartość ‘Kosza’. Utracony plik odzyskasz, gdy po jego znalezieniu najpierw gp ZAZNACZYSZ (lewym klawiszem), następnie zaś kliknij PRAWYM – na ‘PRZYWRÓĆ’.
– Żeby KOSZ od czasu do czasu OPRÓŻNIĆ, kliknij ikonę i znajdź LEWYM opcję: ‘Opróżnij ...’.


3. MOJE DOKUMENTY


Tutaj gromadzi się wszystko co NIE jest zapisane prawidłowo. Pamiętaj już teraz:
– Dysk powinien być podzielony na DWIE partycje. Na mniejszej instaluj wszystkie PROGRAMY (zależnie od tego, ile miejsca ci na nie potrzeba: ok. 2x więcej niż wynoszą programy). Natomiast wszystkie 'swoje' własne prace umieszczaj od początku na DRUGIEJ, większej partycji. Za żadną cenę nie zapisuj czegokolwiek z twoich własnych prac na dysku C:\ . Bo przy pierwszej poważniejszej awarii możesz się z nimi pożegnać na zawsze.
– NIE dopuść, by jakakolwiek twoja praca dostała się do ‘Moje Dokumenty’. Przy poważniejszej awarii bezpowrtonie zniknie najpierw to wszystko, co znajdywało się w ‘Moje Dokumenty’. Z tego względu porób na DRUGIEJ partycji odpowiednie KATALOGI (directory; foldery), a w nich umieść każdy file (= pliki) twoich kolejnych prac.

Utwórz takie i tyle ‘katalogów’ (ang. directory), żebyś wiedział, co gdzie logicznie poumieszczać (np.: Emaile, Listy A-4; Listy A-5; podania; referaty; materiały do pracy magisterskiej itd.).
– Same w sobie komputerowe TYTUŁY katalogów oraz plików powinny mieścić się w 8 znakach.

Gdy otworzysz ‘Moje Dokumenty’ (2x klik.), zobaczysz dalsze POD-katalogi, mianowicie: Moje obrazy, Moje rysunki, Moje książki elektroniczne itd.
– Ilekroć natrafisz na jakiś ładny obrazek, godny skopiowania do własnego użytku, kliknij na nim (prawym klawiszem), wybierz opcję ‘Zapisz JAKO’ [możesz nadać mu własną nazwę, do 8 znaków]. Tak zapisane ‘obrazy’ dostają się do katalogu ‘Moje Obrazy’, pod-katalogu w ‘MOJE DOKUMENTY’.
– Przekopiuj jednak takie obrazki regularnie do własnego katalogu ‘obrazków’ na innej partycji (lub dysku).


4. PANEL STEROWANIA


Ta ikona odgrywa wciąż zasadniczą rolę. Po jej otworzeniu zobaczysz ok. 30 różnych ikonek systemowych. Szczególnie niektóre trzeba będzie niejednokrotnie otwierać i zadać odpowiednie polecenia. Omawianie ikon PANELU Sterowania zostawiamy w tej chwili zupełnie ‘odłogiem’. Przechodzimy natomiast zaraz do programu OFFICE-XP. Zostawiamy na razie również opis programu WINDOWS-XP i właściwych mu ‘ikon’ (PANEL STEROWANIA, oraz instalacja WINDOWS-XP, wraz z objaśnieniem IKON Windowsa, będzie przedmiotem rozdz.5, zob. niż.:  Instalowanie oraz ikony WINDOWS-XP )



Kwiatek (4 kB)

(0,7kB)     (0,7 kB)     (0,7 kB)




Ściągnięcie niniejszej STRONY: ‘Wprowadzenie ...’

Rozdz. 1. Uwagi ogólne o komputerze i jego obsłudze

A. GASZENIE KOMPUTERA

1. Zamykanie komputera i RESET

Ryc. 0-c. Niewłaściwe zamykanie komputera
Ryc. 0-a. Prawidłowe wyłączanie komputerae
Ryc. 0-b. Zamykanie komputera: Wylogowanie?

2. Opcja: Wyloguj i HASŁO
Ryc. 0-c. Nieprawidłowe zamykanie komputera
3. Katalogi użytkowników na C:\ Documents and Settings

B. KLAWIATURA KOMPUTERA

1. Klawiatury narodowe

a) Panel Sterowania: Opcje narodowe
Ryc.1d. Panel Sterowania. Opcje regionalne
Ryc.1e. Opcje Regionalne: Język-1
Ryc.1f. Opcje Regionalne: Język-2
Ryc.1g. Opcje Regionalne: Język-3
Ryc.1h. Opcje Regionalne: Język-4
b) Przełączanie na inną klawiaturę
Ryc.1i. Opcje Regionalne: Język-5
c) Klawiatura DOMYŚLNA (default)


2. Pisanie na KLAWIATURZE

a) Klawiatura PROGRAMISTY (amerykańsko-polska)
1. Klawiatury narodowe
Ryc.1a. Klawiatura PROGRAMISTY-poslak z palcówką
b) Klawiatura Polska nr 214 (polsko-polska)
Ryc.1b. Klawiatura Polsko-Polska nr 214
c) Klawiatura Niemiecka
Ryc.1c. Klawiatura niemiecka

C. PORUSZANIE SIĘ PO KLAWIATURZE I TEKŚCIE

Ryc.1.Klawiatura symboli funkcji
1. Skróty klawiszowe
2. Skoki tekstowe
3. Akapit

D. WYBRANE ZNAKI

Dwie tabele znaków specjalnych

E. EKRAN (Monitor)
Ryc.2. 4 ikony Pulpitu
1. Mój komputer

2. KOSZ

3. MOJE DOKUMENTY

4. PANEL STEROWANIA